Institute for Global Peacecraft بررسی میکند که مفهوم صلح در پژوهش، حقوق، سیاستگذاری و عمل چگونه تعریف و به کار برده میشود. هدف آن شناسایی زمینهٔ مشترکی است که این برداشتها در آن سهیماند و صورتبندی آن در قالب نظریهٔ جامع تغییر برای صلح جهانی. مؤسسه از روشهای مستند بهره میگیرد، مقالات خود را در نشریات علمی داوریشده منتشر میکند و یافتههایش را به زبانی ساده توضیح میدهد. مؤسسه یافتههای خود را برای بررسی و پذیرش عرضه میکند.
استقلال
مؤسسه انجمنی غیرانتفاعی است که از ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷ بر اساس قوانین سوئد در استکهلم به ثبت رسیده است. نام آن تا اکتبر ۲۰۲۵ Peace and Conflict Science (PACS) Institute بود. ادارهٔ مؤسسه بر عهدهٔ مجمع اعضا و هیئت مدیرهٔ آن است. در حال حاضر، مدیر مؤسسه ریاست هیئت مدیره را بر عهده دارد. مؤسسه سازمانی غیردولتی و دارای مقام مشورتی ویژه نزد سازمان ملل متحد است. پژوهشهای مؤسسه به سفارش یا زیر نظر هیچ دولت یا سازمان بینالمللی انجام نمیشود. مقالات مؤسسه نام نویسندهٔ خود را ذکر میکنند، و دیدگاههای بیانشده در آنها از آنِ نویسنده است.
نقطهٔ آغاز ما
مردم در سراسر جهان صلح را به شیوههای بسیار گوناگونی تعریف میکنند و به کار میبندند: در سنتهای دینی و فلسفی، در حقوق و دیپلماسی، در جوامع و خانوادهها، و در پژوهش. مؤسسه این تنوع را نقطهٔ آغاز خود قرار میدهد. مؤسسه دو احتمال را در نظر میگیرد.
- این برداشتها عناصری مشترک دارند. اگر چنین باشد، همهٔ آنها به یک چیز اشاره دارند: پدیدهای اجتماعی و رابطهمند که از قضا صلح نامیده میشود. پژوهش مؤسسه در پی آن است که این عناصر مشترک را بهروشنی بیان کند.
- این برداشتها هیچ عنصر مشترکی از این دست ندارند. اگر چنین باشد، ممکن است همین یک واژهٔ صلح گفتوگوهای بسیار متفاوتی را پنهان کند که در کنار هم جریان دارند و هر یک دربارهٔ پدیدهای دیگر است. نامیدن هر پدیده با نامی از آنِ خودش، آنها را از هم متمایز میکند و بحث را دقیقتر میسازد. در آن صورت، مؤسسه به آن بحث انتقادی یاری میرساند.
هر یک از این دو نتیجه به کسانی که برای صلح کار میکنند کمک میکند تا یکدیگر را بفهمند.
رویکردی میانرشتهای
صلح با همهٔ جنبههای زندگی انسان پیوند دارد، از این رو هیچ رشتهای بهتنهایی نمیتواند آن را تعریف کند. دو مقالهٔ داوریشدهٔ مؤسسه از پژوهشهای حوزههای بسیاری بهره میگیرند:
- پژوهش صلح و منازعه. مطالعات صلح و صلحشناسی؛ صلحسازی و دگرگونی منازعه؛ پژوهش دربارهٔ صلح منفی، مثبت، لیبرال، ترکیبی، روزمره، رابطهمند، عادلانه، پایدار، فمینیستی و آگونیستی؛ خشونت ساختاری؛ میانجیگری و مذاکرات فراگیر صلح؛ سنجش صلح و منازعه؛ دادههای منازعه؛ صلحگرایی؛ مطالعات نسلکشی و پیشگیری از آن؛ روانشناسی صلح؛ و آموزش صلح.
- فلسفه. پدیدارشناسی؛ فلسفهٔ ذهن؛ فلسفهٔ درد؛ معرفتشناسی و معرفتشناسی اجتماعی؛ فلسفهٔ اخلاق و اخلاق کاربردی؛ فرااخلاق؛ فلسفهٔ سیاسی و نظریهٔ قرارداد اجتماعی؛ نظریههای خودآیینی؛ فلسفهٔ اجبار؛ رویکرد قابلیت؛ جهانوطنی؛ فلسفهٔ حقوق بشر؛ فلسفهٔ فمینیستی؛ اخلاق جنگ؛ متافیزیک؛ فلسفهٔ علم و روششناسی پژوهش؛ نظریهٔ تصمیم؛ و تاریخ فلسفه.
- حقوق. حقوق بینالملل عمومی؛ حقوق توسل به زور؛ مداخلهٔ بشردوستانه و مسئولیت حمایت؛ حقوق بینالملل بشردوستانه؛ حقوق بینالملل بشر؛ حقوق بینالملل کیفری و حقوق ناظر بر نسلکشی؛ حقوق سازمان ملل متحد؛ حلوفصل مسالمتآمیز اختلافات؛ مسئولیت دولت؛ قواعد آمره؛ حق تعیین سرنوشت و استعمارزدایی؛ حقوق کیفری و ادلهٔ اثبات؛ توسل به زور در اجرای قانون؛ اصل احتیاط؛ نظریههای حقوقی حاکمیت؛ و عدالت ترمیمی و انتقالی.
- علوم اجتماعی. روابط بینالملل؛ علوم سیاسی؛ جامعهشناسی؛ جرمشناسی؛ نظریهٔ بازیها و پژوهش در مذاکره؛ اقتصاد؛ امنیت انسانی و توسعهٔ پایدار؛ سلامت عمومی؛ و تاریخ.
- روانشناسی و علوم مغز. روانشناسی انسانگرا و رواندرمانی؛ علوم اعصاب شناختی؛ عصبروانشناسی؛ و علوم شناختی ادراک.
- حوزههای دیگر. زیستشناسی تکاملی و زبانشناسی.
روشها
مؤسسه در پی زمینهٔ مشترکی برای درک صلح است که افراد و نهادهایی با باورها و منافع متفاوت، هر یک بتوانند آن را بپذیرند. چهار روش راهنما از این هدف برمیآید. هر یک در ادامه، همراه با اثر منتشرشدهای که مؤسسه آن روش را در آن به کار میبندد، شرح داده شده است.
چهار روش راهنما برای کار ما
بنا کردن بر آنچه تعاریف موجود هماکنون در آن سهیماند
چارچوبی که قرار است تلاشهای موجود را همسو کند، نمیتواند با تحمیل تعریفی تازه آغاز شود، زیرا چنین تعریفی تنها بر اختلافها میافزاید. چنین چارچوبی باید در عوض آنچه را تعاریف موجود صلح هماکنون با هم مشترکاند، آشکار کند. مقالهٔ سال ۲۰۲۳ با عنوان «Reframing the Ontology of Peace Studies» این کار را در گسترهٔ صلح درونی، صلح میان افراد و صلح میان گروهها انجام میدهد. مقالهٔ سال ۲۰۲۶ این کار را به دوازده مفهوم صلح و به حقوق بشر گسترش میدهد.
تکیه تنها بر مقدماتی که هر کسی میتواند بهطور مستقل وارسی کند
چارچوبی که بر یک ایمان، یک مرجعیت یا یک سنت استوار باشد، به کسانی که در آن سهیم نیستند دلیلی برای رد آن میدهد. از این رو مقدمات چنین چارچوبی باید از گونهای باشند که هر شخص بتواند آنها را بر پایهٔ تجربهٔ خود وارسی کند. مقالهٔ سال ۲۰۲۶ با عنوان «The Sovereignty of Sentience» هیچ گونهٔ دیگری از مقدمات را نمیپذیرد.
استدلال از اصول نخستین
چارچوبی که نتایج خود را از آموزههای موجود وام میگیرد، مناقشات آنها را نیز به ارث میبرد. چنین چارچوبی باید در عوض تبیین خود را گامبهگام از مقدماتش بنا کند و همهٔ گامها را نشان دهد، تا هر کسی بتواند دقیقاً ببیند در کجا با آن اختلاف نظر دارد. مقالهٔ سال ۲۰۲۶ همهٔ گامهای استدلال خود را، از جمله نقاطی که ممکن است در آنها به چالش کشیده شود، منتشر میکند.
شناسایی بنیانهایی مستقل از هر ویژگی متمایزکننده
صلح و خشونت قرار است دربارهٔ همگان صدق کنند. چارچوبی که بر آنچه تنها برخی از مردم در آن سهیماند، مانند یک فرهنگ، یک دین یا یک ملیت، بنا شده باشد، نمیتواند در خدمت همهٔ آنان باشد. بنیانهای چنین چارچوبی باید برای هر شخص بهیکسان معتبر باشند، قدرت، طبقه، ملیت، جنس یا هر ویژگی دیگر او هرچه باشد. مقالهٔ سال ۲۰۲۶ تبیین خود را بر آنچه هر شخص دارد استوار میکند: تجربهای از آنِ خود، که هیچ کس دیگری نمیتواند آن را ببیند و او نمیتواند آن را به هیچ کس اثبات کند.
برنامههای پژوهشی چگونه بر یکدیگر بنا میشوند
پنج برنامهٔ پژوهشی مؤسسه یک توالی را تشکیل میدهند. هر برنامه از نتایج برنامههای پیش از خود بهره میگیرد.
- مفاهیم و تعاریف صلحشیوههای تعریف و کاربرد صلح را در پژوهش، حقوق، سیاستگذاری و عمل گردآوری میکند. برونداد مورد نظر آن ثبتی نظاممند از این تعاریف است که پایهٔ شواهد برنامههای بعدی را فراهم میکند.
- زمینهٔ مشترک برای صلحاین تعاریف را با هم مقایسه میکند تا وجوه مشترک آنها را بیابد، از جمله پیشفرضهایی که بیآنکه بیان کنند بر آنها تکیه دارند. برونداد مورد نظر آن بیانی از این زمینهٔ مشترک است که چندان دقیق باشد که بتوان آن را آزمود و نقد کرد.
- سنجش صلح و شاخصهای آنروشن میکند که صلح را چگونه میتوان در عمل مشاهده و سنجید: درون یک فرد، میان افراد و میان گروهها. برونداد مورد نظر آن مجموعهای از شاخصهای صلح است که بتوان آنها را با دادهها آزمود.
- نظریهٔ تغییر برای صلح جهانیتعاریف، زمینهٔ مشترک آنها و شاخصهای آن را گرد هم میآورد. برونداد مورد نظر آن نظریهٔ جامع تغییر برای صلح جهانی است که بهعنوان نقطهٔ آغازی برای گفتوگو عرضه میشود.
- صلح در حقوق، سیاستگذاری و نهادهانظریهٔ تغییر را در حقوق، سیاستگذاری و نهادها به کار میبندد. برونداد مورد نظر آن ارزیابی این است که آنها تا چه اندازه با این نظریه همسو هستند و تا چه اندازه صلح یا خشونت پدید میآورند.
از آنجا که نظریهٔ تغییر بر آنچه تعاریف گوناگون صلح هماکنون در آن سهیماند استوار است، قرار است جامع باشد و دیدگاههای موجود را گرد هم آورد. این نظریه بهعنوان نقطهٔ آغازی برای گفتوگو عرضه میشود، تا دیگران آن را بررسی کنند، بیازمایند و اصلاح کنند.
کاربردها
پژوهشهای مؤسسه برای آن است که دیگران از آنها بهره گیرند. این پژوهشها را میتوان به شیوههای زیر به کار برد.
برای دولتها و نهادهای بیندولتی
- ارزیابی هنجاری حقوق. از این پژوهشها میتوان برای ارزیابی مقررات و آموزههای حقوقی در پرتو تعریفی صریحاً بیانشده از صلح بهره گرفت. مقالهٔ سال ۲۰۲۶ این ارزیابی را بر برخی مقررات و آموزههای حقوق بینالملل، از جمله مقررات ناظر بر توسل به زور، اعمال میکند. این مقاله نشان میدهد کجا رفتاری که حقوق آن را مجاز میداند، با این حال خشونت به شمار میآید.
- تدوین و بازبینی اسناد. معاهدات، موافقتنامههای صلح، قوانین اساسی و قطعنامهها را میتوان در پرتو تعریفی بیانشده از صلح تدوین و بازبینی کرد. مقالهٔ سال ۲۰۲۶ مطرح میکند که این تبیین میتواند به حقوق بینالملل «معیاری برای طراحی و ارزیابی اسناد همسو با صلح، از جمله قوانین اساسی و معاهدات» (ترجمهٔ غیررسمی) بدهد.
- ارزیابی سیاستها و نهادها. این پژوهشها میتوانند نشان دهند که یک سیاست یا یک نهاد تا چه اندازه صلح پدید میآورد، و تا چه اندازه خشونت.
- آزمودن ادعاهای صلح. ادعای اینکه اقدامی در خدمت صلح است، میتواند با توجه به آثار آن بر افراد ذیربط سنجیده شود: آیا آن اقدام آنان را در تعیین سرنوشت زندگی خویش تواناتر میکند، یا ناتوانتر؟
- سنجش صلح، نه تنها خشونت. شاخصهای برگرفته از این پژوهشها میتوانند در کنار سنجههایی به کار روند که برای هدف ۱۶ توسعهٔ پایدار استفاده میشوند و عمدتاً کاهش خشونت را میشمارند.
برای جامعهٔ مدنی و تأمینکنندگان مالی
- زبان و چارچوب ارزیابی مشترک. سازمانهایی با مأموریتهای متفاوت میتوانند هدف خود را با واژگانی یکسان توصیف کنند و کار خود را با معیاری یکسان بسنجند.
- همسو کردن نظریههای تغییر. سازمانهایی که برای صلح کار میکنند، میتوانند ببینند تلاشهایشان کجا همافزا میشوند، کجا همپوشانی دارند و کجا شکافهایی باقی مانده است.
- طراحی و ارزیابی برنامهها. هدفی که بهروشنی بیان شده باشد، داوری دربارهٔ اثرگذاری را آسانتر میکند. مروری که در ۲۰۲۳–۲۰۲۴ برای صندوق صلحسازی سازمان ملل متحد انجام شد دریافت که بدون نظریهٔ تغییر در سطح سبد برنامهها، ارزیابی اثرگذاری دشوار بود.
- ائتلافسازی فراتر از مرزهای باور. از آنجا که این پژوهشها تنها بر مقدماتی تکیه دارند که هر کسی میتواند بهطور مستقل وارسی کند، قرار است برای بررسی از سوی گروههایی با ادیان، فرهنگها یا دیدگاههای سیاسی متفاوت گشوده باشند.
برای میانجیگری و گفتوگو
- نقطهٔ آغازی مشترک. طرفهایی با باورهای متفاوت میتوانند هر یک تعریفی از صلح را بررسی کنند که به باورهای هیچیک از آنان وابسته نیست.
برای پژوهش و آموزش
- واژگانی مشترک برای پژوهش صلح. مطالعاتی که بر مفاهیم متفاوتی از صلح بنا شدهاند، هنگامی که این مفاهیم بر یک تبیین منطبق شوند، آسانتر با هم مقایسهپذیر میشوند. مقالهٔ سال ۲۰۲۶ این کار را برای ۱۲ مفهوم از ۶۱ مفهوم انجام میدهد.
- آموزش صلح. صلح و خشونت را میتوان با مفاهیمی آموزش داد که برای هر شخص بهیکسان معتبرند.
- پیوند دادن حقوق بشر و صلح. این پژوهشها نشان میدهند که حقوق بشر موجود چگونه در چارچوب یک تبیین از صلح جای میگیرد، همانگونه که مقالهٔ سال ۲۰۲۶ انجام این کار را آغاز میکند.
مؤسسه چگونه روشهای خود را به کار میبندد
مؤسسه این روشها را دربارهٔ مجموعههای مشخصی از شواهد و در کار خود با سازمان ملل متحد به کار میبندد.
- بیانیههای کتبی به ارکان سازمان ملل متحد. مؤسسه یافتههای خود را بر پایهٔ مقام مشورتی خود نزد سازمان ملل متحد به نهادهای بیندولتی ارائه میکند. در سال ۲۰۲۵، سه بیانیهٔ کتبی از سوی سازمان ملل متحد منتشر شد: دو بیانیه برای شورای حقوق بشر و یکی برای شورای اقتصادی و اجتماعی.
- گردآوری تعاریف محلی. مؤسسه از شرکتکنندگان خواسته است صلح را با واژههای خودشان تعریف کنند. در کارگاهی در سال ۲۰۲۰ برای OMNI Center for Peace, Justice and Ecology، شرکتکنندگان تعاریف خود از صلح را بهصورت ناشناس در برگههای کار مکتوب ثبت کردند.
- مرور نظاممند با کدگذاری سهگانهٔ مستقل. مرور ۶۱ تعریف صلح منابعی را گرد میآورد که هر یک از ۶۱ مفهوم صلحِ فهرستشده بهدست Martel و همکاران (۲۰۲۴) در آنها تعریف شده است: ۱۴۹ رکورد از ۱۱۷ منبع. هر رکورد، از جمله ارجاع صفحهٔ هر نقلقول، با متن منبع تطبیق داده شده است. سه کدگذار بهطور مستقل ارزیابی میکنند که آیا هر تعریف عناصری را که تبیین مؤسسه پیشنهاد میکند، در بر دارد یا نه. پیش از کدگذاری کامل، یک دور همسنجی بر روی مقالات تمرینی انجام شد. کدگذاران تا زمانی که هر سه کار خود را به پایان نرساندهاند، داوریهایشان را با هم مقایسه نمیکنند، و هر داوری باید به بخشی از متن که بر آن استوار است، استناد کند. اختلافها در پرتو متن منبع و قواعد مکتوب کدگذاری برطرف میشوند، نه صرفاً با رأی اکثریت. مقاله در دست تهیه است و هنوز هیچ نتیجهای در دسترس نیست.
- عملیاتیسازی. مؤسسه برای هر عنصر از تبیین خود شاخصهایی مشاهدهپذیر تعیین میکند تا صلح بتواند سنجیده شود. سه مقاله این کار را در سطوح درونفردی، میانفردی و میانگروهی انجام میدهند. این مقالهها انسجام و سودمندی این تبیین را با این معیار میآزمایند که آیا چنین شاخصهایی به دست میدهد یا نه. این کار ذیل برنامهٔ سنجش صلح و شاخصهای آن گزارش میشود.
بازبینی پیش از انتشار
دو مقالهٔ پژوهشی مؤسسه از سوی نشریاتی که آنها را منتشر کردند داوری همتا شدند: Peace and Conflict Studies در سال ۲۰۲۳ و Journal on the Use of Force and International Law در سال ۲۰۲۶. یادداشت مؤسسه پژوهشهایی را که پیشتر منتشر شدهاند خلاصه میکند و منابع آنها را نام میبرد.
اخلاق پژوهش
کارآموزان پژوهشی بر اساس توافقنامههای مکتوب دورهٔ کارآموزی کار میکنند. شرکتکنندگان کارگاه سال ۲۰۲۰ بهصورت ناشناس پاسخ دادند و برگههای کار آنان منتشر نمیشود. مؤسسه هیچ تصویری از کودکانی که در مجموعه کارگاههای سال ۲۰۱۸ در مکزیک شرکت کردند، منتشر نمیکند.
دادههای شخصی مطابق آنچه در اطلاعیهٔ حریم خصوصی شرح داده شده است، پردازش میشوند.
استناد و استفادهٔ مجدد
ما از کاربران میخواهیم که به مؤسسه به شکلی که در صفحهٔ شیوهٔ استناد و استفادهٔ مجدد آمده است استناد کنند و شرایط حق نشر را رعایت کنند.
