چرا این پرسش اکنون اهمیت دارد
حفظ صلح و امنیت بین‌المللی نخستین مقصد سازمان ملل متحد است، و واژهٔ صلح در منشور، در دستور کار ۲۰۳۰ برای توسعهٔ پایدار، در A New Agenda for Peace و در Pact for the Future آمده است. با این حال، پژوهشگران دربارهٔ چیستی صلح هم‌نظر نیستند. مقالهٔ مروری منتشرشده در سال ۲۰۲۴ در International Studies Review ۶۱ مفهوم متمایز از صلح را در ادبیات علمی شناسایی کرد. در سال ۲۰۲۵، برنامهٔ داده‌های منازعهٔ اوپسالا (Uppsala Conflict Data Program) بیش از هر سال دیگری از ۱۹۴۶ تاکنون منازعهٔ مسلحانهٔ دولت‌محور ثبت کرد، و شاخص جهانی صلح ۲۰۲۶ دوازدهمین کاهش سالانهٔ پیاپی سطح صلح در جهان را ثبت کرد.
کشورهای عضو در قطعنامه‌های خود به صلح متعهد می‌شوند، و قوانین، مأموریت‌ها و شاخص‌ها قرار است به صلح یاری رسانند. اما بدون تبیینی روشن از چیستی صلح، دشوار می‌توان دریافت که آیا چنین می‌کنند یا نه. مؤسسه برای کار بر روی همین پرسش پدید آمده است. این مؤسسه بررسی می‌کند که مفهوم صلح در پژوهش، حقوق، سیاست‌گذاری و عمل چگونه تعریف و به کار برده می‌شود. هدف آن شناسایی زمینهٔ مشترکی است که این برداشت‌ها در آن سهیم‌اند و صورت‌بندی آن در قالب نظریهٔ جامع تغییر برای صلح جهانی. مؤسسه در پی آن نیست که تنها یک تعریف را تحمیل کند یا تعریفی دیگر بر تعاریف موجود بیفزاید. این مؤسسه بررسی می‌کند که کنشگران در همهٔ سطوح، از نهادهای بین‌دولتی تا رهبران دینی و جوامع محلی، تا چه اندازه هم‌اکنون غایات یکسانی را دنبال می‌کنند. هدف آن همچنین بیان این زمینهٔ مشترک است، چنان روشن که دیگران بتوانند آن را با برداشت‌های خود بسنجند. هر جا که این زمینهٔ مشترک پابرجا بماند، آنان می‌توانند با بهره‌گیری از آن داوری کنند که آیا قوانین، سیاست‌ها و برنامه‌ها به‌راستی در خدمت صلح‌اند یا نه. زمینهٔ مشترکی که بدین‌گونه بیان شود، به تلاش‌های آنان امکان می‌دهد که به‌جای رقابت با یکدیگر، یکدیگر را تقویت کنند.
ما از امیدی آغاز می‌کنیم که در عین حال فرضی کاری است: اینکه جنگ سرنوشت بشر نیست. بیانیهٔ سویل دربارهٔ خشونت، که دانشمندان در سال ۱۹۸۶ آن را تدوین کردند و کنفرانس عمومی یونسکو در سال ۱۹۸۹ آن را پذیرفت، نتیجه می‌گیرد که «زیست‌شناسی بشر را به جنگ محکوم نمی‌کند» (ترجمهٔ غیررسمی). اساسنامهٔ یونسکو بر آن است که «از آنجا که جنگ‌ها در اذهان انسان‌ها آغاز می‌شود، دفاع از صلح نیز باید در اذهان انسان‌ها بنا شود» (ترجمهٔ غیررسمی). مؤسسه بر این فرض کار می‌کند که هرچه صلح بهتر فهمیده شود، بنا کردن پایدار آن آسان‌تر خواهد شد.
سپاس‌گزاری
مؤسسه از کارآموزان پژوهشی که از سال ۲۰۲۵ وقت خود را داوطلبانه صرف کار آن کرده‌اند، از برگزارکنندگان کارگاه‌هایی که مؤسسه در آن‌ها ارائه داشته است، و از اعضای پنل نشست جانبی آن در شورای حقوق بشر سپاس‌گزار است. مؤسسه مستقل است و برای انجام کار خود خواستار کمک‌های داوطلبانه است. کمک‌هایی که انعطاف‌پذیر باشند و برای چند سال تعهد شوند، به ما امکان می‌دهند برنامه‌های پژوهشی جامعی را تدارک ببینیم که تکمیل آن‌ها معمولاً سال‌ها به طول می‌انجامد.
Anders Reagan
مدیر، Institute for Global Peacecraft